II. Uwagi o ładowaniu rezydentów "w górę" (w obszar HIGH RAM):

Taki obszar zwany jest HIGH RAM.

Najbardziej znane z nich to:

Program EMM386 wchodzi w skład systemu operacyjnego MS-DOS , Windows oraz Windows for Workgroups.
Natomiast program QEMM386 jest ciągle jednym z dziesięciu najlepiej sprzedających się programów na rynku amerykańskim.
Omówimy ładowanie Lantastica za pomocą obydwu produktów. Generalnie problemem jest, gdy kilka drajwerów rezyduje w obszarze HIGH RAM.
Pojawiać się wtedy mogą konflikty w użytkowaniu pamięci, pomiędzy sprzętem a programem, programem jednym a drugim itp.
Gdy rezydenty takie są w dolnej pamięci, to z reguły nie ma problemów, lecz nie ma wtedy dość wolnego obszaru dla podstawowych aplikacji DOS-owych, np. baz danych pisanych w Clipperze.

Dlatego staramy się jak najwięcej z tych rezydentów umieścić "w górze", lecz robić to trzeba ostrożnie aby nie było problemów z codzienną pracą. Podamy w dalszej części, jak należy to zrobić za pomocą obu wymienionych produktów.

Na początek najważniejsze uwagi wspólne dla obu produktów:

Drajwer bezpośrednio pracujący z kartą sieciową najlepiej jest umieścić w dole, tzn.:

W razie wątpliwości powinieneś sięgnąć do dokumentacji urządzeń, z którym współpracuje dany rezydent.
Wykluczenie takiego obszaru tak w EMM jaki i QEMM odbywa się podobnie za pomocą opcji EXCLUDE

(w skrócie X=....), np.: EMM386.EXE NOEMS HIGHRAM X=D000-D800
QEMM386.SYS ST:M RAM X=B000-B7FF

Pomocą mogą być następujące narzędzia do sprawdzania zajętości pamięci:

Najlepsze ustawienia za pomocą programu EMM386 :

DEVICE = C:\DOS\HIMEM.SYS
DEVICE = C:\DOS\EMM386.EXE RAM NOEMS HIGHSCAN

Następnie w zbiorze STARTNET.BAT sprawdzamy, czy drajwer karty jest ładowany do pamięci podstawowej (czyli "w dół").

Zatem ma być: NR zamiast np.: LH NR

Takie same efekty można osiągnąć już podczas optymalizacji za pomocą programu MEMMAKER, lecz trzeba wtedy wybrać opcję CUSTOM i podać które rezydenty mają być poddane optymalizacji.
Za pomocą tych wszystkich ustawień uzyskujemy około 190 KB obszaru dla naszych rezydentów. Powinniśmy wtedy mieć wolne pod DOS-em około 610.000 Bajtów wolne. Problemem może być jedynie używanie dużych buforów sieciowych w komendzie NET_MGR.

    C:\LANTASTI\STARTNET.BAT



        NR

        LH AILANBIO @C:\LANTASTI\STARTNET.CFG

        LH REDIR nazwa_komputera @C:\LANTASTI\STARTNET.BAT

        LH SERVER.EXE C:\LANTASTI.NET    





Najlepsze ustawienia za pomocą programu QEMM386 :

Optymalizacji dokonujemy za pomocą polecenia OPTIMIZE. 

Jest on uważany za najlepszy program na rynku tego typu. 

Po wykonaniu optymalizacji należy "ręcznie" za pomocą jakiegokolwiek 

edytora tekstowego dokonać w zbiorze CONFIG.SYS  znajdującym się w katalogu 

głównym dysku systemowego, następujących zmian:

	

         DEVICE = C:\QEMM\QEMM386.SYS RAM ST:M 



Następnie w zbiorze STARTNET.BAT sprawdzamy, czy drajwer karty 

jest ładowany do pamięci podstawowej (czyli "w dół"). 

Zatem ma być:    NR     zamiast np.:    LOADHI NR

Za pomocą tych wszystkich ustawień uzyskujemy około 190 KB obszaru 

dla naszych rezydentów. 

Powinniśmy wtedy mieć wolne pod DOS-em  około 610.000 Bajtów wolne. 

Problemem może być jedynie używanie dużych buforów sieciowych 

w komendzie NET_MGR.



    C:\LANTASTI\STARTNET.BAT



        NR

        LOADHI AILANBIO @C:\LANTASTI\STARTNET.CFG

        LOADHI REDIR nazwa_komputera @C:\LANTASTI\STARTNET.BAT

        LOADHI SERVER.EXE C:\LANTASTI.NET        



Niezwykle pomocne są dwa programy wchodzące w skład pakietu QEMM, 

a mianowicie:



   
  QSETUP -   ustawia opcje sposobu pracy QEMM i ładowania 

		  różnych rezydentów

   
  MFT    -   raportuje sposób pracy pamięci operacyjnej, 

		  QEMM oraz alokację rezydentów i inne







Za pomocą programu QSETUP dobrze jest dla dobrej pracy rezydentów Lantastica  

ustawić opcje:



        
  Wejść do "U = Enable or disable DOS-Up"

        
  Wybrać   "P    Partial"

        
  Wszystkie opcje ustawić na "No" z wyjątkiem "H  =  DOS=HIGH Yes"



Po tych czynnościach wykonać powtórnie optymalizację pamięci za pomocą 

polecenia OPTIMIZE. Oto parametry wywołania polecenia OPTIMIZE, 

które są najczęściej wykorzystywane:



    OPTIMIZE /q      - szybka automatyczna optymalizacja, 

		       bez zbędnych zwłok czasowych i pytania się

    OPTIMIZE /q /st  - wykonaj szybką optymalizację z jednoczesnym 

                       sprawdzeniem opcji STEALTH umożliwiającej 

                       uzyskanie maksymalnie dużego obszaru w HIGH RAM 

                       dla rezydentów.

    OPTIMIZE /q /auto - bardzo ważna optymalizacja testująca automatycznie 

                        konflikty pomiędzy różnymi rezydentami i sprzętem, 

                        która dodaje opcje QEMM-a  

                        "Exclude " (X=) do linii wywołania QEMM  

                        w CONFIG.SYS. 

                        Warto to zrobić na zakończenie całej instalacji 

                        i optymalizacji pakietem QEMM. 

                        Może to rozwiązać wiele problemów za nas.

     OPTIMIZE /q /ri     - wykonaj reinstalację pakietu QEMM



Aby zapobiec umieszczaniu określonych rezydentów w górnym obszarze 

można utworzyć w katalogu pakietu QEMM, np. w C:\QEMM zbiór 

o nazwie:  OPTIMIZE.EXC, który powinien zawierać nazwy tych programów, 

jednak bez rozszerzeń, np.:



        C:\QEMM\OPTIMIZE.EXC

        command

        nr

Po zakończeniu optymalizacji trzeba dokładnie sprawdzić funkcjonowanie 

komputera, sieci i oprogramowania użytkowego, czy się nie zawiesza, 

czy komunikacja z innymi komputerami nie ulega zerwaniu lub zawieszeniu. 

Zakładam, że dobrze ustawiłeś parametry dla karty sieciowej i sama w sobie 

nie jest w konflikcie np. z innymi przerwaniami lub adresami pamięci. 

Przy okazji polecam przerwanie ustawić na IRQ=15  lub  10  lub 5. 

Nie polecam używać przerwania IRQ=3  ponieważ obsługuje ono standardowo drugi 

port szeregowy COM2. Jeśli chodzi o adres pamięci I/O Base  to polecam 

ustawienie I/O=320.

W celu przetestowania pracy komputera uruchom program SysInfo (SI) 

i zbadaj transfer dostępu sieciowego do innych komputerów, tzn. dysków 

sieciowych. Jeśli w tym momencie komputer się nie zawiesi, to jest to 

już bardzo pocieszające. Trzeba także sprawdzić pracę naszych aplikacji 

codziennego użytku. 

UWAGA:  Jeśli komputer się zawiesi, to często objawia się to wypisami 

na ekranie od programu QEMM, który lojalnie nas informuje, że to nie 

jest błąd pakietu QEMM lecz konflikt pomiędzy różnymi programami będącymi 

aktualnie w pamięci, lub pomiędzy jednym z nich a sprzętem. 

Następnie w dolnej części podaje adres szesnastkowy w pamięci operacyjnej, 

na którym wykrył taki konflikt oraz kod błędu, np.:   #06 

Nie wdając się w szczegóły opisane w dokumentacji do pakietu QEMM 

najważniejszym dla nas jest ów adres przed dwukropkiem. 

Należy go zapisać, potem przeładować komputer z takim samym ustawieniem 

jak poprzednio i natychmiast uruchomić program MANIFEST (komenda:  MFT). 

Tam przechodzimy do opcji "First Meg" i "Programs" i szukamy jaki program 

rezyduje pod zapisanym przez nas adresem. Program ten powinniśmy umieścić 

w dolnym obszarze pamięci zamiast (jak przypuszczam) w górnym.



Podsumowanie i kolejne kroki instalacji QEMM:



  
   Instalacja za pomocą komendy: OPTIMIZE /q /ri lub z dyskietki 

					 instalacyjnej (INSTALL)

  
   Sprawdzenie czy można użyć opcji STEALTH:  OPTIMIZE /q /st

  
   Stworzenie zbioru:    OPTIMIZE.EXC

  
   Wyklucznie niektórych opcji za pomocą: QSETUP

  
   Wykonanie końcowej optymalizacji:      OPTIMIZE /q /auto

  
   Skrupulatne wykonanie wszelkich testów na zawieszanie się komputera

       i pracy programów





UWAGA:   Jeśli mimo wszystkich zmian nadal mamy problemy z pracą

naszego oprogramowania, to można użyć specjalnych opcji QEMM, 

ustawianych w programie QSETUP w opcji: "P=Review or change QEMM parameters" 

a tam wybierając "T=Set up QEMM for troubleshooting"